آ......ه

خار غمش در دل بنشاندم

در ره او من جان بفشاندم

تا شد نو گل گلشن زيب چمن

رفت آن گل من از دست

بل خار و خسی بنشست

من ماندم صد خار ستم مين پيکر بی جان

ای تازه گل گلشن پژمرده شوی چون من

هر برگ تو افتد به رهی پژمرده و لرزان .....

(نگار)   
نویسنده : esfandiar baharloo ; ساعت ٥:٤٧ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٠ اردیبهشت ،۱۳۸٢